به نام خداوند مهربان و بخشنده

دموکراسی پدیده ای نیست که به این راحتی ها در جامعه ای تحقق پیدا کند. حکومت مردم بر مردم همچون کودکی در ایران در حال رشد می باشد و همچون دانش آموزی به سواد آموزی می پردازد که در این راه اشتباهاتی هم می کند در جا و نابرجا هم تنبیه می شود و ما هم خون ها داده ایم  تهمت ها شنیده ایم  و آزارها دیدهایم برادرانن وخواهرانمان شکنجه ها دیده اند.در راستای تحقق دموکراسی از دوره قاجار مردم و هم نخبگان سیاسی اشتباهاتی کردند که منجر به ظهور دیکتاتوری دیگری شده است اما کودک نوپای ما بعد از هر افتادن ننشست و به تالاش برای راه رفتن ادامه داد او اکنون می تواند راه برود اما هنوز...

تاریخ تکرار می شود مصدق ها می آیند صنعت هایی را ملی می کنند و متهم می شوند اما تاریخ در آینده حکم می کند که چه کسی بر حق بود و است .مردم ایران از دوران قاجار پی به ارزش مردم سالاری پی بردند و تلاش کردند تا دوران مشروطه را به وجود آوردند اما به دلیل اشتباه دانش آموز کوچک، دموکراسی را با پ به جای میم نوشت و دیکتاتوری قدرتمند و خانه آباد کن و انسان خراب کن بر سر کار آمد و اما ایرانی سکوت نکرد کوشید و مجلس را بازگرداند و پس از آن سال ها گروه های سیاسی زیادی در کنار هم دست در دست هم تلاش کردند و انقلابی  شعله ور ساختند .این بار فکر می کردیم واژه دمکراسی را بر چهره ی رنج کشیده ی ایران درست نوشتیم اما غافل از آن که عده ای املای دموکراسی را پاک کردند و به جای آن دکوراسی را نوشتند و ما در سلطه دیکتاتوری عمامه رفتیم تا اینکه 2 خرداد بار دیگر توانستیم سنگ ها را برداریم تا بتوانیم به راه رشد کودک دموکراسی در کشورمان ادامه دهیم ما تمرین مردم سالاری میکردیم هرچندهمچون پرنده ای. در قفس اما خرداد 1388 باز هم...

توطئه دیگر ، کودتایی دیگر و دیکتاتوری دیگر ، تا  برادارن و خواهرانمان جانشان را دفتر مشق دانش آموز دموکراسی کردند. مصدقی دیگر متهم شد و ایرانیان بسیاری شکنجه را نه نتها با چشمان بلکه با تمام جسم خود حس کردند.

ولی داستان به پایان نرسید ما ایرانیان همچنان ادامه خواهیم دادو دیگر خاموش نخواهیم شد هرچند که بی صدا باشیم  اما کوشش خواهیم کرد تا حکومتی مردم سالار با نسبیت بالا در ایران جاری شود.من به انتظار آن روز می کشم هر چند که آن روز نباشم .درود پاک بر تمام شهیدانی که در راه آزادی و آزاده­گی از کنار ما رفتند و درود بر تمام کسانی که در چنین شرایطی به زندگی ادامه داده و مبارزه می کنند و درود بر زندانیانی که اسیرند نه اسیر دشمن خارجی بلکه دشمن داخلی .

                                                                                                                                             باسپاس سرباز وطن

نفر سمت راست گوشه، ابوالحسن بنی صدر است. او که با 11 میلیون رای نخستین رئیس جمهور ایران شده بود، با جمله تاریخی آیت الله خمینی در 25 خرداد 60:” 35 میلیون نفر بگویند بله، من میگویم نه.” کنار زده شد. 7 تن از مشاورانش اعدام شدند، هزاران تن از هوادارنش به زندان رفتند و خودش رهسپار تبعید شد.

درست بالای سر خمینی، مرد روحانی با عمامه سفید آیت الله لاهوتی است. او که از زندانیان با سابقه قبل از انقلاب به همراه منتظری و طالقانی بود، بعد از پیروزی انقلاب از سرسخت ترین هواداران رئیس جمهور بنی صدر، به شمار میرفت. به فاصله 2 ماه پس از کنار زدن بنی صدر توسط لاجوردی به زندان اوین برده شد و اعدام شد. جمله معروف او خطاب به سران حزب جمهوری(بهشتی،خامنه ای و رفسنجانی) این بود: “مردم انقلاب نکردند تا من وشما بر آنها حکومت کنیم . اگر قرار بود با چماق و زورگویی بتوانند حکومت کنند قبل از شما آریامهر بود.حاکمیت تک حزبی است که صدای پای فاشیزم را به گوش میرساند. وای به حال آن انقلابی که 8 درصد به 80 درصد حکومت کنند. اگر زور میتوانست آدم را جای خودش بنشاند، پیش از شما زورمند تر از شما بودند. شما جز اینکه خفقان ایجاد کنید و برای مردم مشکل درست کنید کار دیگری نمیکنید.”( روزنامه انقلاب اسلامی، ۲۲ فروردین ۱۳۶۰- انقلاب اسلامی، ۸آذر ۱۳۵۹)

نفرایستاده میان آیت الله مطهری و لاهوتی، صادق قطب زاده است. او که به همراه ابراهیم یزدی و بنی صدر راه انقلاب را در پاریس هموار کرده بود، 24 شهریور 1361، به اتهام توطئه انفجار جماران، زندانی و اعدام شد. آیت الله منتظری بعدها در خاطراتش نوشت:”بعدا شنیدم آقای حاج احمد آقا در زندان سراغ آقای قطب زاده رفته و به او گفته است شما مصلحتا این مطالب را بگویید و اقرار کنید و بعد امام شمارا عفو می‎کنند، ولی او را اعدام کردند. بعدها از طریق موثقی شنیدم که جریان ریختن مواد منفجره در چاه نزدیک محل سکونت مرحوم امام بکلی جعلی است و واقعیت نداشته است.”(خاطرات آیت الله منتظری،ج۱،ص۴۸۵)

قطب زاده دردادگاه پرسیده بود:”روشنفکران و روحانیانی که بنیادگذار انقلاب بودند کجا هستند؟ آیا حتی یک تن از آنها در کاری هست؟ اینها که امروز بر کارند در جریان انقلاب چه می کردند؟”(ایستاده بر آرمان،ص ۲۷)

پی نوشت۱: آن که در کنار بنی صدر ایستاده، صادق طباطبایی است. سخنگوی دولت مهندس بازرگان بود. بعد به بازرگان پشت کرد و به صف حکومتی ها پیوست.در سال 61 به دلیل قاچاق 3.75 پوند تریاک توسط پلیس آلمان دستگیر و در دادگاه دوسلدورف به 3 سال زندان محکوم شد.( پس از بحران،خاطرات هاشمی رفسنجانی،صص ۳۵۹،۴۱۱،۴۱۹) با پادرمیانی وزیرخارجه آلمان و مصونیت سیاسی به عنوان عنصر نامطلوب از آن کشور اخراج شد. او همچنان به حمایت از جمهوری اسلامی ادامه میدهد...

منبع نقل قول ها: کتاب ایستاده بر آرمان، روایت فروپاشی یک انقلاب،علی غریب، انتشارات انقلاب اسلامی،دی ۸۵

* نتیجه دو اقدام بزرگ ملی *

*1-      فروش نوکیا نصف شد به تایید مغازه داران ، بازار و اعتماد ملی *

*2-      رکود در آگهی های صدا و سیما به تایید حیات نو و تابناک**

در این شرایط حساس و سخت حتی اگر توان حضور در تجمعات و تظاهرات را ندارم می
توانم کارهایی را برای آزادی کشورم انجام دهم می توانم با انجام همه یا برخی از
کارهای زیر به هم وطنان زندانی خودم کمک کنم:*

می توانم دیگر از طریق همراه اول و ایرانسل پیام کوتاه ارسال نکنم.*

 می توانم کالاهایی که از طریق صدا و سیما تبلیغ می شوندنخرم.. *

 می توانم دیگر روزنامه های کیهان, جام جم, ایران و وطن امروزنخرم. *

می توانم کالاهای شرکت هایی که در روزنامه های کیهان, جام جم, ایران و وطن امروز تبلیغ می کنند نخرم* *

 می توانم با خارج ساختن پولم از موسسات مالی اعتباری مهر, انصار,قوامین, سینا و بانک های سرمایه, کشاورزی, پاسارگاد و ملت آنها را که به مافیای
اقتصادی خامنه ای و هوادارانش تبدیل شده اند تضعیف کنم*

 می توانم با شعارنویسی یا حتی کشیدن نماد پیروزی به شکل عدد هفت (**)
روی اسکناس ها, دیوارها, کیوسک های تلفن, و…..پیام زنده بودن جنبش سبز را در دل
و جانم به همه اعلام کنم.*

 می توانم دیگر در صندوق های صدقاتی که به جیب موتلفه وصل است پول نریزم و
کمک هایم را به مستحق شناخته شده تقدیم کنم. *

می توانم با ارسال اخبار و اطلاعات از طریق ایمیل, شب نامه, شفاهی باعث روشن شدن ذهن همه مردم در شهرها و روستاها شوم:

می توانم با همسایه یا همکار بسیجی ام صحیت کنم و او را از وضعیت اسفبار
مردم آگاه کنم. *

 می توانم با پدر یا بردارم که در نیروی انتظامی یا سپاه خدمت
می کند صحبت کنم و آنها را به سوی مردم دعوت کنم*

 می توانم با یک ماژیک ساده شب موقع برگشتن به منزل تابلویی را که نام کوچه
روی آن درج شده به نام شهید و نماد جنبش ندا آقا سلطان تغییر دهم.


 می توانم اخبار تجمعات را به دوستانم اطلاع دهم. *

 می توانم با تحریم بورس منابع مالی خود را از این بازاربیرون بکشم. *

می توانم شبها با شعار الله اکبر خواب را از سر بسیجیان خارج کنم.


می توانم با شرکت در اعتصابات یا عدم انجام کار در محل کار مانع پیشبرد
اهداف حکومت شوم. *

می توانم سایت های دولتی را غیرفعال کنم. *

 می توانم اگر در خارج کشور هستم به برنامه های زنده
تلویزیون حکومت زنگ بزنم و آنها را سرزنش کنم. *

 می توانم اسامی زندانیان و شهدا را به مراجع و خبرگزاری های بین المللی

می توانم دیگر گوشی های نوکیا و زیمنس را نخرم*

 می توانم این متن را برای حداقل 50 نفر ارسال کنم. *

 
دولت کانادا پذیرفته است که شکواییه مردم ایران را خطاب به مجامع بین المللی به شورای امنیت سازمان ملل ببرد، برای این امر به 000′60 امضا نیازاست، لطفاً نهایت همکاری را در پخش و جمع آوری امضا بنمایید. تا کنون 27000 امضا جمع آوری شده است

http://www.petitioniran.com/?page=petition&pid=YLT5392

صبح سه‌شنبه، 6 مرداد 1388

بیانیه جبهه مشارکت در محکومیت کشتارها و فجایع اخیر

جبهه مشارکت ایران اسلامی با انتشار بیانیه‌ای فجایع و کشتارهای اخیر
در زندان‌های ایران را به شدت محکوم کرد و خواستار پایان دادن به این
وضعیت و آزادی عزیزان دربند شد.متن کامل این بیانیه که در سایت نوروز
منتشر شده به شرح زیر است:

آن چه این روزها از رفتار جریان حاکم در برخورد با اعتراض‌های قانونی
و مسالمت‌آمیز مردمی صورت می‌بینیم و حتی آن چه بر افرادی که پیش از
آغاز اعتراض‌ها بازداشت شده‌اند می‌رود، حیرت و تاسف عمیق کلیه ناظران
و آگاهان از امور را به همراه داشته است.

واقعیت آن است که سطح خشونت و جنایت‌های صورت گرفته و نوع توجیهاتی که
برخی از حامیان این جنایات از خود نشان داده‌اند، ناظران را درمانده
می‌کند که آیا این رفتار را باید تحلیل سیاسی و امنیتی کرد و یا تحلیل
روانی زیرا که گاهی اوقات نشانی از بیماری در این رفتارها کاملا
نمایان است.

چه کسی گمان می‌کرد که تنها سه دهه پس از انقلابی که به نام اسلام و
آزادی و عدالت و به رهبری مرجعی بزرگ چون امام خمینی به فرجام رسید،
جوانان برآمده از این انقلاب به جرم اعتراض مدنی بازداشت شوند و آنگاه
پیکر بی‌جان آنها به خانواده‌هایشان تحویل داده شود.

چه کسی گمان می‌کرد بهترین فرزندان و یاوران انقلاب در این سطح وسیع
در زندان به سر ببرند، بی‌آنکه وکیل داشته باشند و و خبر زنده بودن و
یا سلامتی آنان از خانواده‌هایشان دریغ شود.

چه کسی گمان می‌کرد مردمی‌ترین نهادهائی که با هدف خدمت بی مزد و منت
برای مردم و انقلاب شکل گرفتند، این روزها روی بر مردم خود ترش کنند و
با چماق و باتوم و اسلحه، برادران و خواهران خود را به فجیع‌ترین شکل
ضرب و جرح نمایند؟

چه کسی این روزها را باور داشت، آن هم پس از آن همه ادعای مردمی‌بودن
و پس از دوران تثبیت نظام و به نام اسلام؟

نه آقایان حاکم، قرار این نبود. شعارها و وعده‌های انقلاب چنین نبود.
بنیانگذاران انقلاب، شاه و سلطنت را نراندند که امروز به اینجا برسیم.
هدف انقلاب مبارزه با طاغوت و همه چهره‌ها و مظاهر آن بود که در برابر
سنت الهی به طغیان می‌پردازند، قطره قطره خون شهدا نیز در این راه بود
که امروز شما مست از قدرت بر سبزی آن آرمان‌ها رنگی از سیاهی و تباهی
می‌پاشید.

آقایان حاکم!

امروز جمعی از پاک‌ترین و صادق‌ترین رادمردان این سرزمین به گناه
مشارکت در انتخابات و تبلیغ برای کاندیدایی غیر از کاندیدای مطلوب شما
در زندان به سر می برند. زندانهائی که هر روز خبر می‌رسد جوانی را
صحیح و سالم به آنجا برده‌اید و آنگاه پس از وعده سر خرمن آزادی آنها
و بازی با احساس و عاطفه خانواده‌هایشان، ناگهان جنازه او را تحویل
داده‌اید به همراه مشتی تهدید و ارعاب، هم حق تیر طلب کرده‌اید، و هم
پول برای جنازه، آنگاه حق عزاداری و مجلس ترحیم گرفتن را نیز از آنها
دریغ می‌کنید. دست مریزاد و مرحبا به این عدالت‌گستری و مهرورزی.

ما امروز حق داریم بر اساس عملکرد مشعشع شما و قانون ستیزی و شناعتی
که در شما یافته‌ایم، عمیق‌ترین نگرانی‌های خود را بابت سلامت و رعایت
کمترین حقوق یاران دربندمان فریاد کنیم.

ما از سرنوشت برادرانمان سید مصطفی تاجزاده، عبدالله رمضانزاده، محسن
امین‌زاده، بهزاد نبوی که بیش از ۴۰ روز از بازداشت آنها می‌گذرد،
بی‌خبر و نگرانیم‬. ما از شایعاتی که پیرامون فشار و شکنجه آنها به
گوش مرسد، نگرانیم. ما نسبت به دیگر زندانیانی که از داشتن حق وکیل و
رعایت حقوق مصرح در قانون اساسی و قوانین جزائی و مدنی محرومند،
نگرانیم.

ما نسبت به سلامت برادر جانبازمان دکتر سعید حجاریان که بر اساس اطلاع
خانواده محترم شان، تحت فشار قرار گرفته و قصد جانش را کرده اند،
نگرانیم.

ما نسبت به رفتار بازجویان شما با تک تک اسرای آزادی‌خواهی و
عدالت‌جوئی که دربند جور شما هستند نگرانیم و این نگرانی بی‌راه نیست.
هر که گزارش پیش شما بیفتد، باید نگران حفظ حقوق و حتی جانش باشد. صحت
این ادعا را از بازماندگان آن‌هایی که صحیح و سالم بازداشتش کرده‌اید
و جنازه اش را تحویل داده‌اید، بپرسید.

آیا به واقع در روزگار دفاع مقدس با اسیران عراقی و بعثی اینچنین
می‌کردید که امروز با شهروندان و سیاسیون و روزنامه نگاران ایرانی که
تنها خواستار حق رای شان و آزادی اندیشه شان و انجام انتخابات آزاد در
محیطی کاملا مسالمت‌آمیز بوده‌اند می‌کنید؟

جبهه مشارکت ایران اسلامی ادامه این بازداشت‌ها را سلب حقوق
بازداشت‌شدگان می‌داند و بی‌اطلاعی از سلامت و رعایت حقوق عزیزان خود
را شدیدا محکوم کرده و اعلام می‌دارد از هر مسیر قانونی و شرعی و با
استفاده از تمامی اهرم‌های مدنی، داخلی و بین المللی، احقاق حقوق
یاران دربند خود را پیگیری می‌کند و به زندانبان‌ها و بازجوپروران
حاکم هشدار می‌دهد هر چه سریع‌تر نسبت به آزادی آنها دلجوئی از
خانواده‌های آنان که در این مدت پا به پای عزیزان دربند خود شکنجه
روحی و روانی دیده‌اند، اقدام کنید.

سنت الهی و تاریخ سرنوشت خوبی را برای اینگونه رفتاری که پیش
گرفته‌اید، نشان نمی‌دهد. تا فرصت باقی است به آغوش ملت بازگردید و از
ظلم و جور خود نزد خالق متعال و بندگان آزاده و حق‌جوی یزدان پاک
استغفار کنید.

در ماه ارجمند شعبان المعظم و در اعیاد شعبانیه شکایت از حاکمان جور
را نزد خدای متعال و صاحبان شرافت اعیاد شعبانیه می‌بریم و از اینکه
در ایام عسرت، جشن و سرور را از مردم این دیار دریغ کرده‌اند، عمیقا
متاسفیم.

جبهه مشارکت ایران اسلامی
5/5/88

علی تنهاست: یادداشتی به قلم محسن کدیور

محسن کدیور

علیرغم اینکه بسیجی‌های محترم، با شور و حرارت تمام در هر نماز جمعه و دیگر مراسم سیاسی مذهبی با شعار سازمانی خود "ما اهل کوفه نیستیم، علی تنها بماند" با شبیه سازی با صدر اسلام، اعلام می کنند که با بودن ایشان در گرد آقا و مقتدایشان حضرت آیت الله سید علی خامنه ای، معظم له، برخلاف امام علی ابن ابی طالب (ع) در نیمه دوم دهه چهارم هجری در شهر کوفه تنها نیستند؛ اما به نظر می رسد بر خلاف این شعار آشنا، علی بتدریج تنها شده است، بسیار تنها. زیرا در کنار خیل بسیجی‌هائی که بالاخره به لحاظ سازمانی و مقررات شبه نظامی نمی توانند علی را تنها بگذارند، ملاک تنها نبودن درادبیات رایج شیعی، برخورداری از پشتیبانی قابل توجه علما، فقها و مراجع است. بیشک تنهائی علی با سیاهی لشکرعزیزانی که بالاخره علیرغم شور و احساس غیر قابل انکار برخی، حقوق می گیرند، رفع نمی شود.

اما علی در حوزه تنهاست. اخیرا تعداد حامیانش در میان علمای شاخص به زحمت به تعداد انگشتان یک دست می رسد. در میان مراجع تنها یک نفر به رئیس جمهور نورچشمی معظم له تبریک گفت و اتفاقا آن یک نفر هم از دیدگاه جامعه محترم مدرسین حوزه علمیه قم در زمره «مراجع جائز التقلید» به حساب نمی آید. (برای اطمینان بیشتر به سایت این تشکل حوزوی مراجعه کنید.) پس از مراجع در میان علمائی که در حوزه قم اصطلاحا آیت الله محسوب می شوند کسانی که پس از نماز جمعه تاریخی 29 خرداد، ایشان را فصل الخطاب دانستند عبارتند از حضرات آیات شیخ محمد یزدی، شیخ محدتقی مصباح یزدی و شیخ مرتضی مقتدائی. حتی ائمه جمعه قم (حضرات آیات امینی، جوادی آملی و استادی) هم با ظرافت خود را کنار کشیدند و بر تفکیک قوا تأکید کردند و از راهپیمائی هتاکانه برخی طلاب در قم گلایه کردند.
آیت الله محمد یزدی در انتهای مصاحبه اخیرش با خبرگزاری ولائی فارس در مورد تحصن عده‌ای از طلاب در جریان انتخابات گفته است: «این افراد هم مجوز داشتند و هم نداشتند؛ یعنی از مسئولان بالاتر اجازه گرفته بودند، اما از مقام‌های پائین‌تر اجازه نداشتند.» با درک این سخن معنای "قانونی بودن" در فرمایشات مقام رهبری بهتر درک می شود. طلابی که در دفاع از تصمیمات مقام معظم رهبری به مراجع و ائمه جمعه قم اهانت کردند، نیازی به اخذ مجوز از مراجع ذی‌صلاح نداشتند، چرا که از مقامات عالی رتبه مأموریت داشتند. در نظام ولائی حتی راه پیمائی های "خودجوش" هم نیاز به امریه و مجوز شرعی از مقام ولایت دارد.
به نظر آیت الله شیخ محمد یزدی در مصاحبه یادشده «مراجع عظام شخصیت‌های وارسته‌ای هستند که مبانی اسلامی در قلب و دل آنها ریشه دارد و متکی به مبانی اسلامی هستند، اما مسائلی وجود دارد که ممکن است برای آنها روشن نباشد و باید با برگزاری دیدارهای دوطرفه و چندطرفه مطالب را روشن کرد». معنای این سخن این است که مراجع در مسائل سیاسی روشن و مطلع نیستند و امثال حضرت ایشان مراجع را ارشاد می کنند. به زبان واضح تر مراجع تقلید نمی‌فهمند و منصوبین مقام رهبری از جمله ایشان می‌فهمند.
لازم به ذکر است که از تصمیمات تاریخی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم به رسمیت شناختن تنها شش نفر به عنوان مراجع جائز التقلید است که در صدر آنها حضرت آیت الله خامنه ای قرار دارد. از دیدگاه این تشکل حوزوی حضرات آیات عظام منتظری، موسوی اردبیلی و صانعی جائز التقلید شمرده نمی شوند. دیگر تصمیم مهم این حزب سیاسی، اعلام عدم مشروعیت سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی است که اکثر رهبران آن الآن در زندان اوین تحت فشارند. سومین تصمیم تاریخی این تشکل به رسمیت شناختن نتیجه انتخابات 22 خرداد 88 و حمایت بی چون و چرا از تصمیمات مقام رهبری بوده است.

درست است که ائمه محترم جمعه کشور و نمایندگان محترم ولی فقیه در نهادهای مختلف از جمله سپاه و ارتش و بسیج و ادارات و ... همگی قاطبتا از تصمیمات اخیر معظم له حمایت کامل کرده اند، اما تمام این سروران از منصوبین معظم‌له هستند و از ایشان حقوق می گیرند و در صورت عدم حمایت از مقام خود عزل میشوند، لذا پشتیبانی ایشان بواسطه عدم استقلال‌شان فاقد ارزش حقوقی است.
نتیجه اینکه علی در میان عالمان دین و فقیهان اهل بیت به شدت تنهاست. اکنون پرسیدنی است چرا علی تنها شده است؟ پاسخ چندان دشوار نیست. علی تنها شده چون از سنت پیامبر رحمت (ص) دور شده است.. قرآن به صراحت به پیامبر خدا می فرماید اگر خشن و غلیظ القلب باشی مردم از حولت پراکنده می شوند. راز تنهائی علی دور شدن از "رحماء بینهم" است.

علی تنها شده چون از سیره امام علی (ع) فاصله گرفته است. امام علی (ع) هرگز اجازه نداد مستقبلین به دنبالش بدوند. او صریحا به اهالی شهر انبار اعتراض کرد که به شیوه شاهان ایران به استقبال و بدرقه من نیائید و دنبال مرکب من ندوید. امام علی (ع) هرگز منتقد غیر مسلح را سرکوب نکرد، به زندان نیفکند و نکشت. او با منطق قوی خود به منتقدان تند زبانش پاسخ‌های منطقی داد. امام علی(ع) همواره نصیحت به ائمه مسلمین و امر به معروف و نهی از منکر را حق مردم می دانست و آنان را تشویق می کرد به این وظیفه شرعی خود عمل کنند. امام علی (ع) هرگز کسی را به زور به بیعت با خود مجبور نکرد و آنان را که با او بیعت نکرده بودند هرگز به زندان نیفکند و از حقوق و امتیازات اجتماعی محروم نکرد. امام علی هرگز منتقدان و مخالفانش را نه به زندان افکند و نه در زندان با فشار به اقرار واداشت و هرگز مخالفی در زندانش کشته نشد.

امام علی (ع) به شدت استاندارنش را از ریختن خون بیگناهان برحذر داشته به ایشان یادآوری می کرد که مردم یا هم دین تواند یا هم نوع تو، پس با ایشان مهربان باش. امام علی (ع) زمانی که شنید برخی سپاهیانش به زور زیور از پای دخترکی یهودی در سرزمین تحت حکمرانی او در آورده اند، همچون مارگزیده به خود می پیچید و می گفت ای کاش علی مرده بود و چنین مصیبتی را نمی شنید. آری امام علی (ع) اینگونه بود برادر بسیجی.
ارزیابی راه علی‌های زمانه، با امام علی (ع) چندان دشوار نیست. شیعیانِ امام علی (ع) هم منش و روش علوی را می‌شناسند، هم با راه و رسم اموی آشنایند. اگر کسی به زبان از علی (ع) بگوید اما مردم احساس کنند که دانسته یا ندانسته به راه خلفای بنی امیه می رود، او را تنها می گذارند. آنها فریب اسم علی را نمی خورند، مردم تشنه عدالت، آزادگی و ایثار امام علی (ع) اند، نه شیفته اسم بی مسمای او.
امام علی (ع) 23 سال بخاطر عظمت اسلام از حق شخصی گذشت و چون مردم توانائی‌های او را نشناختند و به او اقبال نکردند خانه نشین شد. این همان حدیثی است که آیت الله هاشمی رفسنجانی در خطبه های نماز جمعه 25 تیر تهران از زبان پیامبر (ص) به آن اشاره کرد.

علوی بودن یعنی وقتی حاکم دانست از پشتیبانی اکثریت مردم برخوردار نیست، حکومت را رها کند، چرا که حکومت بدون رضایت مردم مشروعیت ندارد. به قول ابن فهد حلی (رحمة الله علیه) حکمرانی بدون رضایت مردم مجاز نیست.
اینکه مجمع روحانیون مبارز در بیانیه تاریخی 28 تیر خود برای برون رفت از بحران عدم مشروعیت نظام، رفراندم را پیشنهاد کرده به همین دلیل است. اگر میزان رأی مردم است، اکنون که اکثریت - یا به نظر حکومت حداقل یک سوم مردم - در امانتداری، صداقت و عدالت دست اندرکاران نظام شک کرده اند و علیرغم نصیحت مشفقان، حکومت در نزاعش با مردم به حکمیت مراجع هم تن نداد، تنها راه بازگرداندن جمهوریتِ در شرف احتضارِ نظام و زدودن تنهائی علی، تن دادن به رفراندم البته با ناظرانی امین و مورد اعتماد مردم است. مردم صاحبان اصلی نظام و مالک سرنوشت خودند. هرگونه تصرفی در ملک مشاع، بدون اجازه صاحبانش غصب و تصرف عدوانی محسوب شده، شرعا حرام است.
علی برای رفع تنهائیش باید به میزان رأی مردم تن دهد، و با عمل به سیره علوی و سنت نبوی به وظیفه شرعی و اخلاقی خود عمل کند. آن گاه همه مردم ایران با او خواهند بود و دیگر حقیقتا تنها نخواهد بود.
خوش بود گر محک تجربه آید به میان / تا سیه روی شود هر که در او غش باشد

به به ! حواستون باشه که اگه پولی به صندوقهای کمیته امداد می ریزین دارین به مردم هر کشوری _جز ایران - کمک می کنید
درحالی که جوانان ایرانی , به دلیل مشکلات مالی ازدواج رو به تاخیر میندازن , جوانان کشورهای همسایه با پول ما عروسی می گیرن تا پاک بمونن!!!!!!
آفرین بر شما

فعالیت های خارجی کمیته امداد

کمیته امداد وام هایی را نیز به صورت قرض الحسنه به شهروندان لبنانی پرداخت می کند.

کشورهای همسایه 

بازسازی حرم امامان شیعه

سرانجام اعتراض به نام مجهول برای خلیج فارس»درگوگل‏ارتGoogle Earth، تابامداد روزجمعه ۹۵۰هزارامضا رسیده است. یعنی بعد از هشت‏ماه حالا دیگر فقط ۵۰۰۰۰امضا کم داریم ! بی‏شک ماایرانی‏هامردمان عجیبی هستیم؛ از یک سوعرب‏ستیزترین ملتِ گیتی هستیم وازطرف دیگر، گذرنامه‏های تک‏تک‏مان ممهور است به مُهرسفارت امارات متحده‏عربی درجوانی و عربستان سعودی در پیری ازآن طرف دم زدن از وطن‏پرستی وتمدن دوهزاروپانصدساله‏مان گوش فلک راکر کرده، و از این طرف به‏سختی توان گردآوریِ یک‏میلیون امضا برای جلوگیری از تغییر نام خلیج‏فارس را داریم؛ و در همان حال به‏ راحتی یک‏میلیون پیامک دردو ساعت برای عادل فردوسی‏پوروبرنامه‏اش می‏فرستیم. واقعاً مسامحه‏کار و بی‏خیال شده‏ایم. اگر کسی را سراغ دارید که هنوز > این اعتراض را امضا نکرده، برای جمع کردنِ این پنجاه‏هزار امضای باقی‏مانده این نشانی و ضرورت و اهمیتِ این کار را به اویادآور شوید.

<http://www.petitiononline.com/sos02082

استدعا می‏کنم هر ایرانی را که می‏شناسید،برایش ارسال نمایید.